Nihayet gün bitti..
Bugün sinir harbi ve bu kadar gerilimden sonra akşam 10 gibi arkadaşım bize geldi..
Dün akşam planladığımız halde (babasından izin aldığı halde) gidemediğimiz lunapark meselesi için geldiğini çok iyi biliyordum..
Sağolsun..
Ama yine de ondan çok, ben onların bu haline üzüldüm..
Allah sabır versin ne diyim..
Haa buarada Çito’da bi rahat vermedi ki bize (nerdesin, nerde kaldın..) kız derdini anlatsın bana..
Çito dedim de aklıma geldi..
Bugün bana önerdiği “çay iç sinirini alır diye” dediğini yaptım uyguladım..
Eee sinir var mı bende, eh az buçuk..
İyi geldi iyi..
Şimdi düşünüyom MSN’de kim bekliyor beni.. ( Çito'ydu galiba
)
Bakayım bi..
Ahan da bekliyo bizim ki..
Dur çayımı içmeden asla giremem..
İç iç bitmiyo ki mübarek.. 
Şu masanın üzerinde 4 günden beri duran gofretimi de mi yesem acaba?
Valla yesem iyi olacak..
Yoksa son kullanma tarihi geçecek.. 
Ne demiş uzmanlar “çikolata mutluluk kaynağıdır” yee yee kudur.. 
Ama yerken, sakarlık yapıp üstüne dökebilen tek sakar ben olsa gerek.. 
Off anam off..
Benim sesim kısık hala yaa..
En sonunda ekleyebildim bee yazıyı..
Neymiş, hemen online olunmayacakmış MSN'de.. 
Yeter daa..
Ben zıbarmaya gidiyom..
Baş baş.. 

